Skip to content

Sankt Annaberg w samo południe

3 października 2011

Wczoraj pogoda nie dała sądzić, że jesień już nadeszła. Słońce sprzyjało odkryciom, aura została wykorzystana do dalszego odkrywania Śląska. Tym razem podróż na Górę Świętej Anny. Niemiecka nazwa miejscowości brzmi „Sankt Annaberg”, i jest uczuciem ciekawym marząc o podróży do Sankt Petersburga znaleźć się wcześniej w Sankt Annabergu, całkiem niedaleko swojego miejsca zamieszkania.

Góra Świętej Anny to wzniesienie i miejscowość o tej samej nazwie, leżą w Województwie Opolskim i słyną głównie z sanktuarium z figurką św. Anny Samotrzeciej (XV wiek) z jej relikwiami i franciszkańskiego zespołu klasztornego z Rajskim Placem (dziedzińcem arkadowym) z lat 1733-1749. Na zboczu góry znajduje się kalwaria z 40 kaplicami, przypominającymi nieco klimatem i formą architektoniczną Dróżki w Kalwarii Zebrzydowskiej koło Wadowic (województwo Waszej autorki 😉 )

Nieopodal klasztoru i sanktuarium znajduje się także Muzeum Czynu Powstańczego, Pomnik Czynu Powstańczego – poświęcone powstaniom śląskim, oraz amfiteatr, obiekt powstały w latach 30. XX wieku. Amfiteatr miał zawiłe losy, o czym całkiem szczegółowe informacje można przeczytać w innych źródłach. Jest on obecnie w bardzo złym stanie technicznym, porośnięty trawą niczym starożytne ruiny.

Letnia pogoda panowała w tę niedzielę, o jesieni przypominały pożółkłe i opadające liście. Jeden z nich odbił się na schodach prowadzących do sanktuarium. Chciał widocznie zostawić po sobie ślad.

Schody do sanktuarium strome, roztacza się z nich miły widok, głównie na zieleń. Jako że Góra Świętej Anny to niewielka wieś, jest miejscem kameralnym, sprzyjającym odpoczynkowi.

Budynek sanktuarium. Fasada jest dość skromna, natomiast wewnątrz kościół zachwyca zdobieniami w stylu renesansowo-barokowym. Wnętrze zostało niedawno odnowione, wszystko jest tutaj utrzymane w najbardziej precyzyjnym śląskim porządku. Sanktuarium – co ciekawe, powstało na kraterze wygasłego wulkanu.

Nad wejściem do sanktuarium znajduje się m. in. płaskorzeźba przedstawiająca św. Annę z Maryją i Jezusem.

Dziedziniec we wczesnojesienny dzień.

W ołtarzu znajduje się figurka św. Anny. Wykonana z jednego kawałka drewna lipowego, ma ok. 64 cm wysokości. Historycy datują powstanie figury na XV wiek, nieznane jest nazwisko jej twórcy. Figura łączy w sobie trzy postacie: Annę, Maryję i Jezusa. Często mówi się o figurze: św. Anna Samotrzecia. Nazwę tę tłumaczy się m. in. w ten sposób, że św. Anna podtrzymuję na rękach Maryję i Jezusa w takie sposób, aby właśnie Dzieciątko Jezus było na pierwszym planie, najbardziej wysunięte do przodu. Święta Anna zaznacza kto jest najważniejszy, i że „ona sama jest trzecia”.

Malowidła na sklepieniu sanktuarium przedstawiają sceny z życia św. Anny, m. in. ofiarowanie Maryi w świątyni.

Figura św. Anny w bocznej ścianie sanktuarium. Utrzymana w kolorach maryjnych, pięknie prezentuje się w promieniach jesiennego słońca.

Stacje drogi krzyżowej w dziedzińcu sanktuarium.

Boczna brama, stanowiąca przejście z głównego dziedzińca do placu z Grotą Lurdzką.

Grota Lurdzka została zbudowana na wzór groty z Lourdes w 1914 roku. Wcześniej w miejscu tym działał kamieniołom bazaltu, stąd charakterystyczne pozostałości objawiające się widocznymi wokół skałami. Wykorzystując naturalne ukształtowanie terenu całą Grotę Lurdzką otoczono czternastoma kaplicami skalnymi, które tworzą kolejne stacje drogi krzyżowej.

Wewnątrz kaplic umieszczono płaskorzeźby, które zostały wykonane z kamienia wapiennego, przez pochodzącego z Badenii rzeźbiarza Morodera. Ponieważ kościół św. Anny nie jest w stanie pomieścić wielu tysięcy pielgrzymów, główne uroczystości często odbywają się właśnie w malowniczo położonej Grocie Lurdzkiej.

Na wzór Kalwarii Jerozolimskiej również na zboczach otaczających bazylikę Św. Anny wzniesiono miejscową kalwarię. Pierwszych kilkadziesiąt kaplic zbudowano na samym początku XVIII wieku, w latach 1700-1709. Obecnie w skład kalwarii na Górze Św. Anny wchodzi zespół 40 kaplic, które symbolizują stacje Męki Pańskiej. Nawiązując do pierwowzoru w Jerozolimie również i annogórska kalwaria posiada Golgotę, Górę Oliwną i Grób Pański. W roku 1764 kalwaria została przekazana franciszkanom, od tej pory, w miarę możliwości, poszczególne stacje są odnawiane i restaurowane.

Drzwi jednej z kaplic.

Amfiteatr na Górze św. Anny nieopodal Pomnika Czynu Powstańczego. Może pomieścić kilkadziesiąt tysięcy widzów, niestety obecnie chyli się ku upadkowi.

Magdalena

Reklamy

From → Różne

One Comment
  1. Księżniczka permalink

    Uwielbiam Anaberg ^^

    Tam panuje taka… Taka atmosfera, którą określam magiczną. Po prostu czuje się, że tam coś jest, że wierzący nie chodzą tam z byle powodu, że… Trudno to określić!
    Cóż… To po prostu trzeba poczuć!

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: