Skip to content

Bielsko-Biała – zawsze w podróży. Hotel, dworzec, walizki

21 grudnia 2010

Zdjęcia z Bielska-Białej udało się odzyskać. Jest ich wiele.

A takie miasta należy smakować, krok po kroku, budynek po budynku. W przerwie dobrze zjeść i wypić w jednej z bielskich kawiarni czy restauracji, i pójść dalej, powoli.

Czas nie sprzyja powolnemu smakowaniu. Lecz już za kilka dni nadejdzie radosny okres spokoju i odpoczynku, z czego autorka skrzętnie skorzysta, aby przygotować się na Nowy Wspaniały Rok.

Dzisiaj więc krótka migawka z podróży. To, co z podróżą najbardziej związane – dworzec i hotel.

Dworzec główny PKP w Bielsku-Białej to piękny budynek, który wita podróżnych przybywających do miasta koleją. Jako że stoi przy głównej ulicy – Warszawskiej, prowadzącej od strony Katowic w kierunku Szczyrku, można go podziwiać także z samochodu. Zbudowany w stylu austriackich dworców prowincjonalnych. Bardzo podobny znajduje się w Czeskim Cieszynie. Ten bielski, złożony z trzech pawilonów budynek powstał w 1890 r. na trasie Kolei Północnej łączącej Wiedeń z Krakowem i Lwowem. Według projektu bielskiego architekta Karola Schulza, zbudowany przez firmę innego bielskiego architekta – Karola Korna, znanego projektanta i budowniczego wielu budynków w mieście.

W latach 1997–2001 dworzec przeszedł gruntowny remont. Odkryto m. in. polichromie w jego wnętrzu, wyremontowano szereg pomieszczeń, wraz z – oczywiście – halą główną, która od tego czasu zachwyca freskami w stylu pompejańskim.

W czasie remontu odkryto także niemiecki napis przy wejściu głównym: K.K. PRIVILEGIRTE KAIS. FERD. NORDBAHN („Uprzywilejowana Cesarsko-Królewska Kolej Północna Cesarza Ferdynanda”).

W latach 1997–2001 dworzec przeszedł gruntowny remont. Odkryto m. in. polichromie w jego wnętrzu, wyremontowano szereg pomieszczeń, wraz z – oczywiście – halą główną, która od tego czasu zachwyca freskami w stylu pompejańskim.

Remont był w tamtym czasie tematem żywego zainteresowania prasy. Jeden z dziennikarzy zwrócił uwagę na szczególnie rażący stan stołówki dworcowej przed renowacją. Jest to prawda, którą pamiętają nawet młodzi Bielszczanie. Elementami wystroju były wówczas m. in. telewizor (marki Rubin lub podobnej) i tablica ostrzegawcza treści: „Strzeż się chorób wenerycznych”, umieszczona we wnętrzu trudno powiedzieć w którym roku… Widok całego dworca był widokiem żałosnym i smutnym, tym bardziej, że nietrudno było sobie wyobrazić jego dawną świetność.

Szczęśliwie dworzec obecnie cieszy oko zarówno architekturą, jak i wystrojem.

Popularnym przystankiem w podróży do Bielska-Białej jest Hotel President. Usytuowany w ścisłym centrum miasta, przy ul. 3 Maja, zaledwie 10 min. spacerem od Dworca Głównego PKP.

Mam do niego szczególny sentyment, gdyż było to prze moment moje miejsce pracy, w momencie, gdy został przejęty przez irlandzką spółkę Birch.

Budynek hotelu powstał w latach 1892–93, przy nowo wybudowanej drodze wiodącej od zamku Sułkowskich do dworca kolejowego. Został zaprojektowany na zlecenie Henryka Hochstima przez Karola Korna, którego firma zajęła się również realizacją budowy. Znowu pod ręką Karola Korna powstał neorenesansowy, czteropiętrowy budynek z mansardowym dachem, którego fasada zdobiona jest motywami mitologicznymi i ornamentami roślinnymi, który zachwyca zarówno gości, jak i przechodniów.

Na cześć Franciszka Józefa I hotel został nazwany Kaiserhof (Dwór Cesarski). (Także ul. 3 Maja zwała się niegdyś imieniem tego samego cesarza – Kaiser Franz Josef Strasse.) W 1922 r. w hołdzie Gabrielowi Narutowiczowi nadano mu nazwę Prezydent. Kilka lat później od strony południowej dobudowano (z zachowaniem stylu) salą bankietową. Od 1938 r. budynek pełnił różne funkcje – banku, szpitala i domu kultury. Ponowne otwarcie Hotelu Prezydent nastąpiło w 1962 r. Można zatem powiedzieć, że budynek przez prawie 120 lat, z niedługą przerwą, pełnił właśnie funkcję hotelu.

Od 1 lipca 2007 roku właścicielem hotelu jest Birch Sp. z o.o., powiązana z irlandzką grupą developerską IGD Sp. z o.o. Rozpoczął się okres przemian i unowocześniania hotelu z zachowaniem dawnego stylu. W październiku 2007 r. dotychczasową nazwę Prezydent zmieniono na President, a latem 2008 r. rozpoczęto renowację budynku, która w lipcu 2009 r. przywróciła mu pierwotny wygląd. Ciekawie było znaleźć się w 2007 roku w centrum zmian…

Po zmianie nazwy hotelu Prezydent na President, wiszący w hallu portret Gabriela Narutowicza został przeniesiony do muzeum, a wewnątrz zaczęły się intensywne prace renowacyjne. I po długim okresie zaniedbań poprzednich właścicieli, kolejna bielska perełka odzyskała blask.

Hotel oparty jest na 12-metrowych fundamentach. Od 1876 roku pod placem przed hotelem biegnie tunel kolejowy na trasie z Katowic do Skalitego. Fakt ten niewątpliwie oddziałuje na wyobraźnię. Niektórzy goście hotelowi marzyli o stworzeniu peronu w tunelu, a z niego windy prosto do recepcji. Może kiedyś…?

Życzę wszystkim Czytelnikom owocnych we wrażenia podróży do Bielska-Białej. W następnym „odcinku” udamy się nieco dalej.

Magdalena

Reklamy

From → Bielsko-Biała

4 Komentarze
  1. …i znow urokliwie, jak za kazdym razem. 🙂

  2. Michq permalink

    A ja nieskromnie przyznam, że miałem pośredni udział w rewitalizacji h
    tego hotelu 🙂

  3. Dworzec PKP w Bielsku jest na prawdę ładny 🙂

Trackbacks & Pingbacks

  1. Bielsko-Biała – Stare Miasto « Odkrywając Śląsk

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: